شخصا شدیدا اعتقاد دارم که توجه به هنرمندانی مانند کارداشیان کاری کاملا بیهوده است. ولی وجود این "هنرمندان" در جامعه بسیار مفید به نظر میرسد. پدیدههای ساخت هنرمندان ذهن جامعه را ورز میدهد و با ارایه نگاههای متفاوت آن را از طاعونهای اجتماعی حفاظت میکند.
برای دیدن نقش مهم هنرمند باید به خروجی آنها، یعنی هنر، توجه کنیم. هنر پدیدههای هستند که در افکار مردم جریان پیدا میکنند و با همه گیر شدن جامعه را در بر گرفته در آن زست میکنند. در واقع هنرها همون میمهای meme اجتماعی هستند و تفاوت آنها با میمهای اینترنتی این است که زیستشان در افکار و رفتار مردم است. به خاطر همین، کنشهای این میمها نیز در افکار و رفتار افراد توجه کننده به این میمها نمایان میشود.
به خاطر تاثیر در رفتار افراد، بسیاری از میمهای اجتماعی برای انسانها خطرناک هستند. برای مثال یکی از خطرناکترین میمهای اجتماعی فرقههایی هستند که با گسترش اعتقادی منجر به کشتار اعضای خود ویا دیگران میشوند.
در عمل هنر نقش مهمی مقابله با این تفکرات خرافات گونه دارد. هنرمندان با در آغوش گرفتن ذهن جامعه آن را از فرقههای خطرناک نگهداری میکنند. فلذا اگر بار دیگر دیدید فرزندتان در حال رفتن به مسجد ویا در حال نشستن پای یک منبری است، محکم پس کله او بکوبید، تصویری از باسن کارداشیان به او ارایه کرده، و به درگاه باری تعالی دست دعا باز کنید که این باسن متوازن بتواند فرزندتان را نجات بدهد.
